Andre Manuel, muzikant, cabaretier en acteur, selecteerde portretten die geschilderd en getekend  zijn door Paul Citroen. Deze werken stonden in het depot (de bunker in Paasloo) van het Zwolse museum De Fundatie. Adams en Eva’s; portretten van Paul Citroen is de titel van de expositie.
In het voorwoord van de bijbehorende publicatie zegt hij o.m. hierover: “Adam en Eva. Een scheppingsverhaal. Kijk ze maar eens in de ogen. Is dat hun eigen verdriet of is het de Citroen. Ze huilen. Allemaal. Omdat het bedacht is. En er in geknepen is”.

Het is de tweede tentoonstelling in de reeks ‘Cultuur op Onverwachte plekken’ (COOP), een initiatief van de bibliotheken van Almelo, Hengelo, Raalte en Olst/Wijhe en KCO uit Zwolle. Deze vroegen landelijk bekende gastconservatoren hun favoriete voorwerpen uit de depots van Overijsselse musea aan het publiek te laten zien. De expositie is vanaf 8 mei tot en met 8 augustus 2008 te bekijken in Bibliotheek Hengelo Beursplein.

Wie nog meer werken van Paul Citroen wil bekijken kan in het najaar van 2008 de unieke overzichtstentoonstelling van het werk van kunstenaar Paul Citroen (1896-1983) bekijken bij De Fundatie. Stukken uit de eigen collectie geven samen met vele bruiklenen een uitgebreid beeld van Citroen’s brede oeuvre.

Waar? In Hengelo cultuurluk!

Humor, circus en acrobatiek. En ook muziek, dans en theater. De straatartiesten brachten leven in de Hengelose brouwerij.

Als afsluiting een spetterende en swingende finale door het New Cool Collective samen met de Keniaanse groep Mapacha op zondagmiddag.

Waar? In Hengelo cultuurluk! 

Een muzikale avond op 12 juni met het shanty koor de Bornse maten en het Twents Jeugd Harmonie Orkest van Armonia. Met als hoogtepunt van de avond een optreden van de Hengelos stadsdichter Fred van der Ven.

In het Twents Techniek Museum HEIM speelde iets moois in het weekend van 6,7 en 8 juni. Muziek in combinatie met de heel eigen geluiden van diesels en stoommachines. Mens en machine in harmonie. Een Stork dieselmoter Ricardo uit 1926, een triple expansie stoommachine van een sleepboot, een driecilinder dieselmotor Ganz-Jendrassik en een verticale stoommachine speelden mee in een orkest tijdens het muziekevenement Steaming & Burning.
Voor de twee stoommachines, twee dieselmotoren, drie zangeressen, twee gitaristen, een violist, tenorsaxofonist, laptopmuzikant en drummer zijn vier composities geschreven. Vrijwilligers van het museum bedienden de machines. Daar zitten allerlei kleppen en uitlaten aan, waar gesis en gedreun uitkomen. De verticale stoommachine heeft een mooi laag geluid, een beetje drievoudig. Dat bood ritmisch veel mogelijkheden. Het was fantastisch en verdiende veel meer publiek!

Waar? In Hengelo Cultuurluk!

Dit jaar werd de MAK geopend op 17 mei 2008 met het Stadserffeest van de Muziekschool Hengelo. Heel Hengelo ondergedompeld in de muziek.

Waar? In Hengelo cultuurluk!

In het kader van Kunst op School was theatergroep Potdoosie eind mei in de bibliotheek met voorstellingen voor leerlingen uit groep 1 en 2 van het Primair Onderwijs. 

Waar? In Hengelo cultuurluk!

Wat de jury betreft mag hij ‘de Hengeler Weend uit iedere hoek laten waaien’. Aan Hengeloër Fred van de Ven de uitdaging; hij werd vrijdagavond 16 mei in een bomvolle bibliotheek uitverkoren tot stadsdichter voor de komende twee jaar. Het was een narrow escape, zei wethouder Gerard ter Ellen. De drie kandidaten, naast Van de Ven, Hans van Olphen en Hettie Franken, ontliepen elkaar nauwelijks. Wat de doorslag gaf, was zijn ‘geruststellend scherp inzicht in het fysiek en mentaal functioneren van de stad’.
De stadsdichter stortte zich vrijdagavond al op het dorp („ Hengelo is een dorp met stadse fratsen”) en dichtte over het badhuis, de boomhut van Fred Bellers („waar niemand last van heeft”) en de rotzooi naast de blokcontainers in Klein Driene („waar iedereen last van heeft”). De jury hoopt dat Van de Ven van het stadsdichterschap een niet meer weg te denken instituut maakt.  Uit: Twentsche Courant Tubantia, 17 mei 2008.

Fred van de Ven(1949), is een geboren Hengeloër en kent alle uithoeken van de stad. Hij is een theaterman, als dichter is hij autodidact. Hij voelt zich verwant aan zijn grote voorbeelden Willem Wilmink en Francois Villon. Hij schrijft dan ook het liefst gedichten die ook gezongen kunnen worden. In het Nederlands en in het Twents. Dat doet hij graag zelf met zijn gitaar, alleen of in groepsverband, zoals in Triooo en Quasimodo. Bekend zijn zijn cd-opnames zoals `Zo dan!`(1998), `Verboden voor kinderen`(1999) en `Op nen dag` (2006).